ORMANDAKİ AYNALAR

YAVUZ DEMİR

1972 yılında Van’ın Muradiye ilçesinde doğan Yavuz Demir, yazı serüvenine 1988 yılında Hürriyet Gazetesi’nin Kelebek ekinde yayımlanan ilk yazısıyla adım attı. 1987-1990 yılları arasında kaleme aldığı şiir ve manzum hikâyelerle birçok ödüle lâyık görüldü. 1992’de İstanbul’a yerleşti. Çeşitli dergi ve dijital platformlarda hikâye, gündem ve sinema yazıları yazmaya devam etti.

2004 yılında dört arkadaşıyla birlikte gündem ve yorum dergisi olan Polen Dergisi’ni çıkardı. Bu dergide röportajlar ve fabl hikâyeleri kaleme aldı. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden onur derecesiyle mezun oldu. Ardından farklı üniversitelerde gazetecilik ve medya yazarlığı alanlarında öğrenim görerek uzmanlıklarını genişletti.

Profesyonel kariyerinde on yıl boyunca Ticaret Bakanlığı bünyesinde bilirkişilik yapan Yavuz Demir, 2010 yılında yayın hayatına başlayan Film Arası Dergisi’nin kurucuları arasında yer aldı ve derginin gelişim sürecinde önemli rol oynadı. Sinema tutkusunu film atölyeleri ve sinema akademilerinde derinleştirdi.

Üç çocuk babası olan Yavuz Demir, edebî çalışmalarında insan doğasını anlamaya ve anlatmaya olan tutkusunu sürdürmektedir. Yazar, şiirsel dili ve fabl geleneğine getirdiği modern yorumla dikkat çekiyor.

-----------------------------------

Bir orman düşünün...

Her yaprağında bir sır, her gölgesinde bir yüzleşme saklı.

Bu ormanda hayvanlar konuşur ama anlattıkları, insanın kendisidir. Bazı hikâyeler çocuklara anlatılır, bazılarıysa insanın içindeki çocuğa...

Ormandaki Aynalar, kadim fabl geleneğinin izinden yürüyen fakat aynasını bugünün vicdanına tutan manzum hikâyelerden oluşuyor. Bir ceylan suskunluğuyla önyargıyı, bir kelebek kanatlarıyla zulme sessiz kalmanın bedelini anlatıyor.

Bu kitap, şiirsel diliyle okuru yalnızca bir hikâyeye değil, kendi iç dünyasına davet ediyor. Bu satırlarda masumiyetle ihanet, sabırla hırs, cesaretle korkaklık yan yana yürüyor. Çocuklar için bir hikaye, gençler için bir fark ediş, yetişkinler için geç kalınmamış bir yüzleşme...

Bu sayfalarda hayvanlar konuşur; ama asıl konuşan, insanın vicdanıdır.