ASHAB-I KEHF

Yasaklanmış bir gökyüzüne bakarken

Yıldızları dökülmüştü, gördüm

Projektörler kesiyordu voltalarını

Maviye dokunmaları yasaktı

Hangi tarafa dönseler duvar

Neye dokunsalar kaskatı hüzün

Dikenli teller batarken gölgelerine

Betona dağılmıştı gözbebekleri

Düş kurmaları yasaktı!

Bir çocuğun büyüdüğünü görmek

Bir bebeğin gülücüğüne ortak olmak

Babalık hislerini yaşamak gibi

Açarken çiçekleri sevmek

Aşktan, özgürlükten, insandan konuşmak

Doğarken güneşe uyanmak...

Toprağa basmaları yasaktı!

Bulutlar eriyordu gözyaşlarına ah!

Mevsimler hep hazana sarmıştı

Kuşlar ki tünemez dallarına

Üşür ayakları

Tırnakları dökülür vakitsiz

Baharlar donarak düşerken yanaklarına

Leyleklerin uçması yasaktı!

Son nebinin kalbinden hayatı kutsarken

Gecikmiş tufanlar kopuyordu damarlarında

Işığa kelepçe vurulması gibi hırçın

Karanlık yosun bağlıyordu duvarlara

Öyküler asılmıştı boy boy insana dair

Yakılmış defterlerin güncesinde keder

Kim anlayacaktı onları kim, ne zaman?

Yağmurun yağması yasaktı!

28 Şubat, 2018. Bolu F Tipi Cezaevi